Conversaties met Aartsengel Raziel Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
maandag, 24 september 2018 12:43

Aartsengel Raziel werd wakker en het licht van Hochmah (de tweede Sefirah van de levensboom) begon te schijnen. Ik keek naar het licht en ik keek naar de Engel die voor mij stond. Ik viel op mijn knieën en braste in snikken uit. Ik schaamde mij, ik schaamde mij voor mijzelf en voor het gene ik van mijn leven gemaakt had. Ik wist niet wat ik moest doen of wat ik moest zeggen. Nu was het eindelijk zo ver nu kreeg alles een hoger doel. Maar wilde ik wel een hoger doel? Hoeveel verandering zou dat hogere doel van mij verwachten. Wanhoop sloeg om me heen, bewegingloosheid verstarde mij en mijn tranen. Ik leek wel een beeld, een beeld van ijs. De Engel die voor mij stond was één en al leven. Hij was als een levend vuur van liefde en hij verwarmde mij. Ik smolt in zijn armen. Ik veranderde in water en stroomde mee met het meer van niets. Ik rees door het boek en kwam na een dag weer terug verkleed als dokter. Raziel stond nog steeds voor mij en keek zonder moeite door mijn masker heen.

Welkom dokter, welkom in de toekomst (zei Raziel)

De toekomst, dit hoofdstuk is voor mij al het verleden. Behalve deze woorden dan, die zijn nieuw. En jij, jij bent nieuw en toch al ouder dan ons allemaal. Wie ben jij? Maak jij ook deel uit van mij? Kom jij uit mij of kom jij van buiten mij. Kom ik uit jouw of kom jij in mij?

Veel te veel vragen dokter wat doet het er allemaal toe? Niets, of ik nu een goddelijk wezen ben of enkel de stem van jouw fantasie. Wat maakt het uit wat doet het er toe? Hou jij van mij dokter?

Ja ik hou van jouw al kan ik niet met zekerheid stellen wie je bent. Het doet er niet toe, zei ik toch al, enkel de liefde telt. Hou van mij, hou van jezelf. Vergeef mij, vergeef jezelf. Begrijp mij, begrijpt jezelf. Welkom bij mij, welkom bij jezelf.

Deze woorden gaven het antwoord wat ik verwachtte en Raziel zei mij dat dat ook niet anders kon, omdat verwachtingen een groot deel van de toekomst uitmaakten. Wanneer men in verwachting was van blijde gebeurtenissen dan moest hun kind ons wel bevallen.

Het kind van de toekomst, het kind van de blije verwachtingen. Het kind van de ster die ons weer hoop gaf.

Jij bent het Kind dokter, al verstop je je achter het masker van een dokter voor mij zul je altijd een kind blijven. Een kind dat speelt met woorden en kaarten. Een kind wat de eerste namen nog maar net leert kennen. Het leven, dit leven, dit boek en al zijn personages zijn een kennismaking, een kennismaking met jezelf. Vertrouw jij mij dokter? Ja ik vertrouw je Raziel. Gelukkig want zelfvertrouwen zul je zeker nodig hebben als je ooit een goede dokter wilt worden. Een goede dokter worden? Ja men draagt geen masker voor niets en door ieders Masker schijnt de Ster. Word de ster en omarm je eigen. Laat de liefde en de geliefden één worden in jezelf. Stel jezelf de vraag en geef jezelf het antwoord.

Wie is het en Wat zal het zijn

Wat? Maak er iets van dokter, dit is de vierde keer (de vierde keer dat de Dokter op deze plek in de Boom kwam en deze tekst in het Boek las). Je hebt aan jezelf beloofd dat de vierde keer alles duidelijk zou worden. Nu verantwoord jezelf dokter, vertel mij over dit hoofdstuk en genees jezelf.

Ik had deze reactie niet verwacht, ik had gedacht dat Raziel het mij ging vertellen en daar stond ik dus met mijn mond vol tanden. Gelukkig stelde Raziel mij een vraag.

Waar gaat het Theater van de Letterfee over dokter?

Het gaat over de liefde. Het toneel gaat over mijn geliefde. Mijn drang naar liefde, mijn verlangens. Mijn drang naar genot, mijn drang naar vullen en legen. Mijn drang naar iets, mijn drang naar seks. Het spel gaat vooral over seks.

Seks en is het daarom dat je je schaamt, omdat alles in dat spel rond seks draait?

Ja en niet enkel in het theather van de Letterfee, heel het boek is gevuld met seksuele gedachten. In het theater van de Seksfee is het het volst, het is helemaal vol gestoken door mezelf. Ik stak het vol en ik genoot ervan. Maar nu weet ik niet meer wat ik er mee moet doen. Ik ben te vol van mijn eigen.

En heb je blijde verwachtingen?

Ja jij bent mijn blijde verwachting ik hoop dat jij mij kunt helpen?

Dat kan ik, maar zoals je als eerder al opmerkte, wie ben ik, misschien ben ik wel de dokter, en heb jij jezelf verkleed als mij. Het maakt allemaal niet uit, man of vrouw, goed of slecht. Enkel de Liefde telt dokter en zelfs al ben je verloren, zelf al voel je je eenzaam en verlaten, zelfs al zoek je de liefde op de verkeerde plek en voel je enkel het leiden waarachter zij verborgen is. Zelfs al vind je haar allen nog maar in tijdelijke krankzinnigheid. Zij is er altijd. Vergeef jezelf dokter, je seksuele drang is niet meer dan natuurlijk.

Ja ik weet het maar ik vraag mezelf of in hoeverre deze drang goed of slecht is. Mijn drang naar genot heeft mij nu niet bepaald de gewenste resultaten gebracht.

Ken jij jezelf zo goed dat je je diepste wensen kunt doorgronden?

Oké je hebt gelijk, misschien wenste ik mij wel al deze zalige seks, misschien was ik nieuwsgierig en wilde ik steeds meer tot op het moment dat ik zin had in seks met een andere vrouw dan de mijne, maar ik ben nooit vreemd gegaan en zij heeft mij verlaten. Zoals je al zei het doet er allemaal niet toe, enkel de liefde telt en liefde was er, liefde is er.

Maar onze liefde is veranderd. Mijn droom is in elkaar gevallen. Ik ben vreemd gegaan met een Prinses van een ver land wat niet bestaat en zij heeft mij echt verlaten, zei is echt weg gegaan met iemand anders.

Gevoelig punt zei Raziel je laat de woorden wel vloeien en misschien begint veel inhoud te krijgen.

Klootzak, waar ben jij mee bezig!

Je durft wel tegen een Aartsengel maar ik vergeef je.

Ik ben blij dat ik geen mens ben en dat dingen zoals woede mij niet deren.

Wat ben je dan, een verdomde robot dat ben je.

Als jij dat wilt dan kan ik dat zijn ja.

Stommeling, tegen wie was dat? Tegen mezelf natuurlijk.

Het spijt me, het is enkel dat het allemaal zo gevoelig licht.

Liggen is fijn Dokter, dus laten wij samen gaan liggen. Sluit je ogen en denk aan de Zee. Ruik je de zilte lucht, ruik je het zout, hoor je de golven en het bruisen van het schuim open dan je ogen en kijk naar de maan. Draai de maan om, verwelkom de naam en denk aan de zee van M. Marah dokter, denk aan Marah je eerste vriendin. Niet de eerste maar wel de eerste echte, dus sluit je ogen, visualiseer en projecteer, denk, verlang, vorm.

Ik dacht aan Marah, ik dacht aan de zee, ik zag de zee en een ballet danseres op het strand. Ik hoorde de golven die schuimden. Gedachten vlogen in zeepbellen voorbij. Marah danste en ik hoorde de stem van Raziel, hij zong, hij zong dat enkel liefde telde.

Een roze zon ging onder in de zee, ik ging naast Marah staan en wij keken samen naar de zonsondergang. Daarna keken wij naar elkander. Het was te mooi om waar te zijn en wij wisten beiden dat wij ons in een droom bevonden die al lang vervlogen was. Toch zeiden wij niets, wij lieten onze kleren vallen op het zand en renden naar de warme zoute zee die ons ontving als een moeder.

Wij zwommen, wij zwommen naar het eiland van onze dromen. Het was een magisch eiland, een oerwoud vol vruchten en vreemde dieren. Wij woonden achter een waterval in een grot vol planten waar het altijd lekker warm was en we zonder probleem naakt rond konden lopen. De zon scheen door het water. En deze mengeling van vuur en water zorgde ervoor dat er vele mooie planten in onze grot groeiden.

Regenbogen verlichten ons, het was heet, haar lichaam was mooi en ik wist niet meer wat ik hier deed, waarom was ik hier? Wat maakte het ook uit, daar stond een godin op mij te wachten. Ik keek in haar ogen en realiseerde mij toen weer dat zij Marah was en dit alles een droom. Ik herinnerde mij de tunnel. Er was hier ergens een tunnel die naar de stad leidde. Marah en ik gingen vaak door deze tunnel naar de stad om planten te verkopen en andere dingen in te kopen die wij niet hadden op ons eiland.

Ik voelde dat de tunnel mij riep.

Raziel riep door de tunnel dat ik terug moest komen

Ik stond op het punt om weg te gaan toen Marah haar eerste woorden zei:” blijf hier Fengo, blijf bij mij, ik weet dat het hier niet echt is, maar waarom al zo snel weggaan is er geen mogelijkheid om dit moment te verlengen. Ik mis je Fengo”.

Noem me niet zo alstublieft, je hebt mijn naam al twee keer verraden.

Het is daarom dat ik weg moet gaan. Je bent onschuldig je weet niet eens waar we nu zijn.

Ik weet meer dan je denkt dokter Fengo. Dokter! dat verbaast me niets, voor mij was je een goede dokter, dat ben ik nooit vergeten en ik heb altijd een plekje in mijn hart voor jouw bewaard.

Ik weet het mijn liefste. Ik dank je voor de vele fijne momenten die wij samen hebben doorgebracht maar ik moet nu echt gaan.

Kus me dokter, kus me

Ze drukte zich tegen mij aan, haar lippen kusten de mijnen.

Ze opende haar mond en ik beantwoorde haar met mijn tong.

Wij kusten elkander terwijl mijn handen zich rond haar middel sloten

en wij samen naar een ander hoofdstuk vlogen.

Was alles maar een droom?

Ik heb heerlijk gedroomd, ik was met Marah mijn eerste geliefde. We rezen samen door het meer van niets en over de kaart van de dood. We genoten van herinneringen en vertelden over ons leven, de toekomst en alles wat gebeurt was. Wij wandelden rond het meer en genoten van het landschap.

Toen we helemaal aan de andere kant van het meer waren gingen we zitten. Ik kuste Marah waarna ik hout ging sprokkelen en een vuur maakte. Zij kuste mij en twee vuren laaiden tegelijkertijd op. Hun vlammen speelden en rolden over de grond.

Het vuur was warm, het vuur was fijn. Ik lag naast haar en zij lag naast mij. Wij lagen aan het vuur en genoten van elkanders warmte terwijl het langzaam donker werd om ons heen.

We keken naar de eerste sterren en wensten dat we daar voor eeuwig konden blijven. We zwommen naar de sterren toe terwijl we met kussens als wolken speelden en elkander als rookpluimen beminden. Ja de liefde deed ons vliegen, het ritme van het meer, het vuur, de nacht en de sterren. Alles leek zo ver weg en toch zo dichtbij. De ademhaling van Marah, het vuur, de rook, het ritme van onze lichamen die op en neer bewogen en de nacht, het niets om ons heen. Geluiden van genot en nachtdieren.

Het bloed van de Scharlaken dame

Iedereen in het theather van de Letterfee lachte met Raziel, die alleen was overgebleven op het podium.

Wat had je nu gedacht stomkop, je geeft hem een mooi visioen en allerlei magische krachten. En nu is hij ervandoor natuurlijk. Mensen, het zijn net kinderen ze kunnen zich gewoon niet beheersen (zei Satinne, ja zij was aan het woord nu). Na jouw Raziel, ben ik het machtigst hier. Ik ben de scharlaken dame, ik ben aan de macht in het Theater van de Letterfee. Zelf de Zwarte Dame is voor mij op de vlucht. Geen enkel fatsoenlijk personage komt hier en de prijzen in dit deel van het Theater zijn zeer hoog.

Ik ben bereid de prijs te betalen Satinne, laten wij samen heersen over het Theater van de letterfee (zei Raziel).

Satinne keek naar Raziel en wist dat ze eigenlijk geen keus had. Hij was een Aartsengel. Hij beschikte over de grootste machten, de hoogste machten, de meeste machten.

De Macht der Aantrekkingskracht

Zijn macht, zijn macht, zijn macht joeg mij angst aan, een grotere angst dan ik ooit gekend had, ik was banger voor hem dan voor de Duivel.

Ik weet niet waarom, het overviel mij. Totdat ik viel, alles draaide, hij ving me op in zijn armen en zei dat ik niet bang moest zijn. Hij streelde over mijn hoofd en door mijn haar en zei dat zijn macht de liefde was, een macht waar men geen angst voor moest hebben.

Maar het overweldigt mij, ik heb mezelf niet meer onder controle. Ik zou alles doen voor jou, alles als ik maar bij jou kan zijn, als ik maar in je licht kan zijn.

Ik begrijp het Satinne, je bent verliefd, verliefd op de liefde die door mij schijnt. Ik ben dan wel geen mens maar wel een licht, een licht van liefde.

En jij Satinne, doet mij eer aan. Jou respect, jouw verliefdheid op mij, heeft je gered. Ik geef je mijn Graal, de Heilige Graal. Ik wouw hem eigenlijk aan Dokter Soholiah de Schijnheilige geven maar hij had niet genoeg liefde voor mij, niet genoeg liefde voor zichzelf. Hij vluchtte op een herinnering naar een andere droomwereld. Ik hoop voor hem dat hij er geen nachtmerrie van maakt.

Doch jij had me lief dus schenk ik mijn graal aan jouw. Verspil geen druppel van het bloed wat zich er in bevind want het draagt de Naam van alle personages in dit boek, dit theater of hoe je het ook wilt noemen. Bescherm de Graal Satinne want zonder de Graal is het boek verloren en zullen alle personages verdwijnen. Jij bent nu de Graal Satinne. Jij bent nu de energie die alle personages met elkaar verbidt. Jij hebt nu de rode draad in handen. Jij bent de wijn, het bloed dat door de adders van dit boek stroomt. Jij bent de Vurige Liefde.

En terwijl Raziel deze woorden sprak. Werd Satinne groter en groter. Totdat zij in een Roze zon veranderde. Ze scheen haar dank op Raziel en de rust keerde weer terug in het Theater van de Letterfee.

(Het publiek keek verbaast naar de Tovenaar die de Rode dame in de Zon had veranderd).

Aartsengel Raziel liep verder al fluitend en zingend voor zijn geliefde, hij was dan wel geen mens maar hij hield wel van de roze zon, een mooie droom van de Dokter.

Soholiah zou niet content zijn als hij er achter kwam dat zijn geliefde van mij hield. Dan zou hij zelfs de Aartsengelen niet meer vertrouwen. Het lot daar kunnen wij zelfs niets aan veranderen omdat je lot bepaald word door keuzes. Hij besloot om er met Marah vandoor te gaan en toen kwam ik Satinne tegen, zij schitterde als een vlam en haar liefde was echt dus moest ik daar wel op antwoorden. De wegen van God zijn onvoorspelbaar net zoals die van de duivel en zelfs ik ben maar een stuk op zijn speelbord.

De Dokter heeft er blijkbaar genoeg van om maar een stuk te zijn. Hij heeft geen respect meer voor de hogere hiërarchie. Wij moeten de Dokter opsporen en naar het Theater van de Letterfee brengen. De zwarte dame zal hem beoordelen, de zwarte dame die hij zelf is. Zij zullen een oordeel over zichzelf uitspreken tijdens een magisch ritueel in het Theater van de Letterfee.

Laat de spiegels in gereedheid brengen en ga op zoek naar de juiste personages. Ja Meester antwoordde Satinne, noem mij nooit meester liefste en voel je tot niets verplicht. Als je aan mijn zijde wil zijn en mij wil helpen, dan ben je vrij dat te doen of niet. Ik ben enkel een licht van liefde wat met elke stap in dit verhaal meer hoop brengt. Dus laten wij wandelen.

Raziel leerde Satinne door de levensboom wandelen. Hij liet haar kennis maken met de Elmen en de Meerminnen. Hij vulde haar met woorden gemaakt van magisch Letterfeeën. Hij hield van haar, hij leerde haar alles wat hij kende en gaf haar alles wat hij had. Hun tijd te samen was fijner dan al het gene wat de Aartsengel zich voor had kunnen stellen. Hij was eigenlijk zelf ook een beetje verlieft geworden op Satinne. De tijd verstreek snel zoals vaak als het leven fijn is en het was pas toen de Vader zelf zijn geliefde Aartsengel weer terugriep dat hij Satinne verliet.

Satinne huilde ze wist dat dit moment ging komen. Raziel had het haar verteld. Aartsengel Raziel had haar ook verteld dat hij altijd bij haar zou zijn als een onzichtbare stem die tot haar sprak. De stem van de liefde die nu in haar brandde als een vuur wat enkel wachtte om op te lichten in de donkere nacht als de ster der hoop in een woestijn zonder einde.

De wereld zag er als een woestijn uit nu Raziel weg was

Ik werd weer mezelf, zijn stem vervaagde. Ik hoorde mezelf praten tegen de wind in de woestijn. Ik keek naar het vuur waar ik naast zat. Ik had dat vuur wel kunnen omarmen want de wind in de woestijn was ijzig en koud. Ik hoorde stemmen in de wind, gekrijs van angstige geesten, of misschien dieren die in holen woonden. Zouden er dieren wonen in deze duinen? Ik besloot hier niet te blijven zitten in mijn woestijn. Ik kon hier niet blijven huilen en praten met de stem van mijn geliefde die ergens anders belangrijker werk te doen had.

Liefde waarom, waarom leid jij ons, waarom laat jij ons lijden.

Waarom verliefd worden op een Aartsengel, was dat mijn lot van liefde?

Satinne dacht en dacht totdat zij in lachen uit braste

Ik begin Meer en Meer op de andere personages te lijken. De liefde brengt ons allemaal in de war. Maar de liefde zal ook alles weer uit de war brengen. Ik bezit nu de macht van liefde, een macht sterker dan alle anderen.

Ik ben Satinne, ik ben de Ster van dit Theater. Ik ben een vuur, een vuur van liefde. Het licht heeft mij de weg gewezen. Ik ben Satinne de Minnares van Raziel. Mijn taak is me gegeven door de liefde zelf. Ik weet wat me te doen staat. Raziel heeft mij geholpen. Aartsengel Raziel heeft mij gevuld met liefde en heeft me iets gegeven om in te geloven: “Mij zelf”.

Share
 
SEO by Artio