Fengo en de Letterfee Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
zondag, 10 februari 2013 13:59

 

Elk verhaal is een leeg blad, totdat het beschreven wordt. En zo is ook dit hoofdstuk nog leeg. Aan mij de keus om haar te beschrijven met de woorden die ik wil, kies en heb.

De woorden waar ik van hou, en de woorden waar ik van hou zijn woorden van hoop, woorden van de toekomst, woorden van liefde, en van waarheid!

Het eerste woord dat naar me kwam was mijn naam, maar was mijn naam wel naar mij gekomen, of was mijn naam uit mij gekomen, had ik mijn naam in de materie geschreven, of had zij daar altijd al gestaan?

Wie was Zij de naam waarvan ik zoveel hield?

Ik was de laatste tijd vooral met mezelf bezig,en met mijn naam en de letters die haar vormden. Vooral met de letter Fee.

De letter Fee was heel lief en vertelde mij allerlei sprookjes. Zij nam mij mee naar haar fantasie werelden  Zij vertelde mij over kabouters en dwergen, gnomen die in de muren en deuren zaten. Zij maakte mijn leven spannend en opwindend.

Ik hield van haar, ik hield van de letter Fee, en al was ik nog maar een schaduw die haar vulde, Zij vulde mij met een lichtende zang van letters.

Zij Speelde op Mij als op een magische gitaar. Ik was haar instrument, al dacht ik dat Zij het mijne was. Maar hoe kon Zij mijn instrument zijn, als ik maar een schaduw was van haar, een schaduw die haar beminde, of de schaduw die door haar bemind werd.

 

De Letter Fee

De letter Fee beminde haar schaduw.

De zee lag in het niets, en stelde zich voor dat dit niets iets was.

De letter Fee lag naakt in een zee van niets.

Ze voelde zich zo alleen en wenste iets,

maar het enige wat bestond was zij zelf en het niets.

Ze was opzoek naar iets in dat niets !

Er moest toch iets bestaan, buiten haar zelf.

Ze keek naar zichzelf en zag hoe mooie ze was.

Ze raakte zichzelf aan en voelde hoe zacht ze was.

Maar ze voelde ook iets anders, ze voelde iets wat haar vulde,

ze voelde iets wat haar penetreerde,

deze penetratie vulde haar met vol en ledig genot.

Deze penetratie was als een zee, die door haar stroomde.

Zij hield van die zee en noemde haar water en lucht.

 

De letter Fee verzon vele namen voor deze stroom die haar vulde,

dit niets wat haar vulde met levenskracht.

Al deze namen kwamen tot leven in haar zelf.

En toen zei ze He! He! He!

En gaf de naam Adem aan het niets wat uit haar kwam.

Toen hoorde Zij Adem.

 

Adem zei EHEIEH

Ik Ben (A Was)

 

Zij hield van Adem, en genoot van hun samenzijn.

Zij was blij, dat Adem, toch iets was.

De letter Fee beminde Adem en Adem beminde haar.

Zij waren samen het instrument en de muzikanten die dat instrument bespeelden.

En net zoals de letter Fee verliefd was op haar onzichtbare instrument,

zo was Fengo verliefd op de letter Fee.

 

Hij tekende haar en dacht over haar.

Hij schreef over haar zoals jullie zien,

of is het Zij die schrijft?

Zij die de letters heeft uitgevonden.

Eén ding is zeker, Zij biedt mij de keuze aan.

De keuze om iets of niets te zijn.

 

De letter Fee is mijn Geliefde.

Zij is de Ster van mijn Theater.

Het is de bewaak-ster van de Letters.

De Hogepriesters die het levende boek geschreven heeft.

Ik ben voor haar als een open boek.

Zij kent mij, maar ken ik Haar?

Heeft Zij haar boek voor mij geopend?

Of is ook haar boek maar illusie omdat er niets is?

 

Share
 
SEO by Artio