Het Eiland Mi Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
dinsdag, 25 september 2018 12:44

Ik werd wakker uit een droom die wel een eeuwigheid had geduurd, het leek net of ik wakker werd uit een Leven. Het was of ik terug opnieuw geboren werd. Ik voelde de lucht mijn longen in en uit stromen en mijn hart klopte alsof het nog nooit geklopt had. Ik opende langzaam mijn ogen en kwam er achter dat ik mij in het kasteel van de Zwarte dame bevond. Precies op de plek waar ik in slaap gevallen was.

Haar draak keek mij grijnzend aan en toen ik mijn ogen naar boven liet gaan zag ik dat ook zij er was. Ze zat op haar hoge troon en had nog steeds een groot boek met een leren kaft op haar schoot. Ik keek om me heen en zag dat ook de andere aanwezigen wakker aan het worden waren. Satinne en Lilly lagen vlak bij mij maar ze sliepen nog als rozen en ik durfde hen niet wakker te maken. Ik dacht na over alles wat er gebeurt was en kwam tot de Conclusie dat ik me op het eiland Mi bevond. Malkoet, de Aarde was het eiland Mi en haar Letters waren de M en I en hadden een waarde van 10 en 13 of 1 en 4 (de hogepriester is hier)

De Zwarte dame klapte in haar handen alsof ze mijn gedachten gelezen had. Dat klopt zei ze en vroeg me bij haar te komen. Ik stond op en liep naar haar troon. Langzaam beklom ik de treden. Toen ik naast haar stond opende zij haar boek. Ik keek naar de woorden en las de zinnen. Het waren mijn gedachten. Alles wat ik dacht werd onmiddellijk in haar boek opgeschreven.

Ik keek verbaast naar de letters die uit het niets te voorschijn kwamen. Het leek net of zij geschreven werden op het ritme van mijn ademhaling. Ik voelde mijn hart kloppen van verbazing en stelde mij een onzichtbare veer voor die schreef op het ritme en in de maat van mijn ademhaling.

Het Leven van iedereen word geschreven in dit boek, vertelde de Zwarte dame mij. Dit boek heet Kabbalah, het is een levend boek evenals mijn draak. Je bent op het eiland Mi zoals je reeds ontdekte, dit eiland is het hart van het Universum en bevind zich diep in jezelf. Het is het eiland van de Elf.

De Elf kan je verder helpen dus ga naar Jesod en ontdek het geheim van de I. Ik Heb je deze nacht visioenen van de toekomst gestuurd en hoop dat je me nu geloofd. Heb je je naam onthouden, weet je nu wie Fengo is?

Ja ik ben Fengo de schrijver van dit verhaal. Ik weet nu wie ik ben maar toch weet ik het ook nog niet. Het is veel te veel voor mij om in een nacht te verteren.

Ik begrijp het, ik zal je je vertrekken wijzen zodat je wat tot rust kunt komen.

En Lilly en Satinne?

Zij slapen nog, hun reis is nog niet gedaan. Laat ze maar rustig slapen er zal hen niets gebeuren, dat verzeker ik je.

Na deze woorden stond ze op van haar troon en liep plechtig naar beneden. Ze vroeg me haar te volgen. En ik volgde haar door gangen en zalen, over trapten en door deuren.

Na een flinke wandeling kwamen wij aan in een prachtige kamer met uitzicht op het meer. We bevonden ons ergens helemaal van boven in het kasteel. Ik keek door het raam naar het meer en het leek wel of het Licht van de Rozen Zon haar met letters beschreef.

Dat klopt antwoordde de zwarte dame. Het Boek en het Meer zijn verbonden door het Licht. De Magiër schrijft op het Meer met zijn gouden Veer. Zijn gouden veer is een veer van Licht. Een Veer van Liefde. Zijn Veer schrijft vanuit zijn hart en hij draagt zijn hart in zijn hand. Zijn letters zijn de zaden van Meer, Veel meer, Zijn Letters zijn de Zaden van Alles en Alice is haar Naam.

Vehuiah en Jeliel kunnen je het antwoord geven. Zij hebben je hier gebracht, zij waren de weg naar de hemel en de hel. De magische kubus waarmee je aan het spelen bent. Je schilderij is tot leven gekomen evenals je dromen. Ik ben de Sjechina, ik ben je Ziel. Ik ben de He van boven en van beneden. Ik ben je hemelse moeder en ik ben je duivelse dochter. Ik ben de Hogepriesteres en mijn sluier is gemaakt van de woorden die je nu aan het schrijven bent. De zinnen die stromen als rivieren van licht zijn mijn kleding. Jij geeft mij vorm en kleed mij aan omdat ik de dochter van je verbeelding ben. Doch jij bent ook mijn zoon daar ook ik jouw verbeeld. Jij bent mijn bruidegom en ik ben jouw bruid. Wat maakt het eigenlijk allemaal uit. Het zijn allemaal maar verhalen die de waarheid verbergen van wie ik echt ben. Maar vooruit, ik zie dat je echt geïnteresseerd bent in meer dus ik zal je nog een geheim verklappen.

Je bent in mijn kamer, je bent in mijn paleis. Je doel is bereikt, ik ben je geliefde en je bent dood.

Ik kon mijn oren en ogen niet geloven en wou haar vragen wat ze daarmee bedoelde, maar op dat zelfde moment verdween ze. Ik bleef alleen achter en keek naar het bed wat in de hoek van de kamer stond. Het was een mooi groot houten bed met aan beide uiteinden van het bed een beeld van een Elf die een spiegel vast had. Boven het bed bevond zich een kleed wat blauw was maar in het licht van de ondergaande zon sterren in regenboogkleuren te voorschijn toverde Ik liet mij uitgeput neervallen op de zachte donzen bed. Dood dat kon toch niet waar zijn? Ik wilde weer opstaan en opzoek gaan naar de zwarte dame. Maar ik kon mij niet meer bewegen.

Zij had mij gedrogeerd met haar wijn dat moest het zijn. Dit alles was maar een roes, morgen zal ik weer tot mezelf komen en dan zal ik weten waar ik ben en wat me te doen staat. Dan zal ik haar lief hebben of haar verlaten, dan zullen wij verder praten.

Ik werd wakker in het Elfenbed, ik was wederom in het kasteel van de zwarte dame. Ik wou uit mijn bed springen maar voelde toen dat ik vastgebonden zat. Ik probeerde mij te bevrijden, maar het lukte niet. Ik lag vastgebonden op het hemelbed en gilde wanhopig waarna ik een waanzinnig gelach hoorde. Het was de zwarte dame, zij kwam naar me toe en liet haar kleren vallen.

Toen de zwarte dame haar eerste kleed liet vallen verscheen het rode jurkje van Satinne. Het vuur laaide op in mezelf en de rode roos kwam open. Deze roos was meer dan een roos en deze roos was meer dan rood want in het midden was een licht, een bron van liefde die tot een rivier van dromen en ideeën werd. Deze rivier van liefde straalde en stroomde als een licht in en uit mijn ogen. De zwarte dame had mij niet bedrogen. Zij had niet gelogen. Ik had mijn doel bereikt zij was de Hogepriesteres en ik was in haar hemelse paleis. Zij was mijn geliefde, zij was mijn Drie-eenheid van liefde.

Ik begon haar taal uiteindelijk te begrijpen.

Ik wist dat ik niet te laat was en het witte konijn verdween.

Wit en rood werden rozen.

De tijd hield op met bestaan.

Enkel Zij bleef over.

Share
 
SEO by Artio